Afleiding in het verkeer

Het gebruik van de smartphone, andere mobiele toestellen of van ingebouwde infotainment, praten met passagiers, kijken naar reclameborden, luisteren naar muziek via een hoofdtelefoon, eten en drinken zijn een aantal mogelijke afleidingsbronnen in het verkeer. Gezien de vele mogelijke bronnen en het feit dat dit bij alle weggebruikerstypes voorkomt, is afleiding in het verkeer een veelvoorkomend fenomeen.

Afleiding kan leiden tot minder baanvast zijn, trager reageren en het missen van informatie uit de omgeving. De specifieke effecten en risico’s hangen af van het type afleiding, de context, de weggebruiker en persoonskenmerken.

Algemeen wordt geschat dat afleiding een rol speelt bij 5-25 % van de verkeersongevallen in Europa, maar dit is waarschijnlijk een onderschatting. Handelingen die dwingen de blik af te wenden van de baan en tegelijk manuele manipulatie vereisen, zijn risicovoller dan voornamelijk mentale activiteiten.

Highlights

  • Om en bij de 150 doden per jaar bij automobilisten in het Belgische verkeer kunnen toegeschreven worden aan afleiding, waarvan één derde aan handmatig telefoongebruik.
  • Autobestuurders zijn ongeveer de helft van de rijtijd
  • Van de autobestuurders in België geeft 25,7 % aan recent wel eens gesmst te hebben en 21,1 % getelefoneerd te hebben met het toestel in de hand, tijdens het rijden. 27,5 % van de fietsers en 60,8% van de voetgangers hebben wel eens gsmst tijdens het zich verplaatsen.
  • Gebruik van de telefoon in de hand vergroot het ongevalsrisico van autobestuurders met factor 3,6, vooral nummers intoetsen (x12) en berichten typen (x6).