Verkeersagressie

Verkeersagressie is een belangrijke uitdaging in het domein van verkeersveiligheid. Voorbeelden van dergelijke agressie zijn bumperkleven, aanhoudend claxonneren, of obscene gebaren maken naar andere weggebruikers. Twee vormen van verkeersagressie worden vaak onderscheiden: instrumentele verkeersagressie (het agressief gedrag is een middel om een ander doel, zoals op tijd komen, te halen) en vijandige verkeersagressie (de agressie zelf is het doel). 

Verkeersagressie wordt veroorzaakt door interne (eigen aan de persoon) en externe (eigen aan de omgeving) prikkels. Naast het ontbreken van een uniforme definitie, ontbreekt ook een officiële registratie van het aantal gevallen van verkeersagressie en het aantal verkeersslachtoffers hiervan. De omvang van dit fenomeen is allerminst duidelijk. In België is verkeersagressie niet als een op zichzelf staande inbreuk in de wegcode en/of de strafrecht opgenomen. Vormen van verkeersagressie vallen telkens onder andere bestaande inbreuken van de wegcode of het strafrecht. 

Highlights

  • In 2022 gaven 54% van de Belgen in een enquête aan slachtoffer te zijn geworden van verkeersagressie. 
  • Verkeersagressie wordt veroorzaakt door interne (eigen aan de persoon) en externe (eigen aan de omgeving) prikkels. 
  • Verkeersagressie kan worden voorkomen door middel van interventies op het niveau van gedrag van de weggebruikers, verkeersinfrastructuur en/of het voertuig zelf.